กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 ข้าก็คือนางสนมหลี่ทรยศในเรื่องเล่า
ซูอวิ๋นยิ้มพลางเดินไปหาเสี่ยวเหยาเอ๋อร์
“ราชครูติงสอนหนังสือให้เจ้า เป็นงานที่เหน็ดเหนื่อยยิ่ง ทั้งยังเป็นเรื่องยิ่งใหญ่”
เสี่ยวเหยาเอ๋อร์เอียงศีรษะ
“ยิ่งใหญ่กว่าการที่พระบิดาเป็นจักรพรรดิหรือ?” เสี่ยวเหยาเอ๋อร์ถามอย่างจริงจัง
ซูอวิ๋นยิ้มแล้วกล่าวต่อ “พระบิดาของเจ้าก็ได้รับการสอนจากราชครูติง เจ้ายิ่งควรเคารพและตั้งใจศึกษา ถึงจะไม่ผิดต่อพระบิดา
และไม่ผิดต่อความตั้งใจของราชครูติงที่อายุมากแล้วยังต้องมาสอนเจ้า”
“พระบิดาอ่านออกเขียนได้ จึงทรงอ่านฎีกาและปกครองใต้หล้า ช่วยเหลือราษฎรทั่วแผ่นดิน”