กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 363 ประหนึ่งผู้เฒ่าผู้ผ่านโลกมาโชกโชน
“โอ๊ย เสี่ยวเหยาเออร์ เป็นอะไรไป? เกิดอะไรขึ้น?”
เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของเจ้าตัวน้อย หัวใจซูอวิ๋นแทบแตกสลาย “พระมารดามีธุระจึงออกจากวังไป ต่อไปพระมารดาจะกลับมาเยี่ยมเจ้าบ่อย ๆ ดีหรือไม่?”
“ไม่เอา ไม่เอาอันนี้”
ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้หรือ?
ความรู้สึกผิดของซูอวิ๋นลดลงเล็กน้อย นางปลอบเด็กหญิงแล้วถามต่อ “เช่นนั้นเสี่ยวเหยาเออร์ร้องไห้เพราะอะไรเล่า?”
“ทุกวันเสด็จพ่อก็ให้ติงไท่ฟู่ตาแก่คนนั้นมาสอนข้าเขียนหนังสือ ข้ายังตัวเล็กอยู่เลย ไม่อยากรู้หนังสือ”
“แต่ถ้าไม่รู้หนังสือ เจ้าก็จะพลาดเรื่องราวมหัศจรรย์กับสิ่งที่พบเห็นมากมาย”