กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 ของเช่นนั้นไม่มีความจำเป็น
ซูอวิ๋นยิ้ม “เจ้าเองก็ไม่เด็กแล้ว ให้เจ้ามาขอหมั้นกับข้าเถิด”
“ข้า...”
“ตอนนี้อวี่ชีมีหน้ามีตายิ่ง ทั้งยังมีจวนแม่ทัพเป็นของตนเองข้างนอก สตรีที่อยากแต่งกับเขามีมากมาย แต่เขายังไม่แต่งงาน ก็เพราะกำลังรอเจ้า”
ชิงหนิงไม่พูด
“อย่ามัวแต่แนะนำข้าอย่างคล่องแคล่ว พอถึงเรื่องของตัวเองกลับสับสนสิ” ซูอวิ๋นกล่าวต่อ
“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”
หลังมื้อค่ำ
ทั้งครอบครัวเล่นด้วยกันครู่หนึ่ง ซูอวิ๋นก็ให้แม่นมพาเสี่ยวเหยาเอ๋อร์ไปกล่อม
เซียวลู่เซิงสงสัย “เมื่อครู่เจ้าบอกให้แม่นมไปกล่อมนางนอนหรือ?”