กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ปล่อยให้เขาเห็นแก่ตัวสักครั้ง
“ใช่ เป็นเม็ดสีน้ำตาล ท่านแม่”
เด็กชายพยักหน้ายืนยัน “อาหวงกินถั่วสีน้ำตาลไปแล้ว ฮือ ๆ อาหวง อาหวงไม่ขยับแล้ว ท่านแม่ อาหวงตายแล้ว”
“นั่นคือโอสถจำศีลเต่าที่ข้าทำไว้เมื่อหลายวันก่อน” หลี่เจวียนหลิงกล่าวอย่างเรียบเฉย แล้วลูบศีรษะบุตรชาย “ไม่เป็นไร อีกสองชั่วยามมันก็ฟื้นแล้ว”
“จะ...จริงหรือ?”
เด็กชายเช็ดน้ำตา มองมารดาด้วยความคาดหวัง
หลี่เจวียนหลิงยิ้ม “อืม แน่นอน หากเจ้าไม่เชื่อ รออีกสองชั่วยามก็รู้เอง”
“ข้าเชื่อ ท่านแม่เก่งกาจเพียงนี้ ข้าเชื่อคำพูดของท่านแม่” เด็กชายกล่าว พลางเป่าฟองน้ำมูกออกมาอย่างชวนหัวเราะ