กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 เจ้าได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ต้องเรียกขุนนางว่า กระหม่อม
เมื่อได้ยินชื่อจิ่งเหวิน เซียวลู่เซิงหยุดฝีเท้า หันไปมองเขาแวบหนึ่งแล้วถามพลางเดินต่อ “เขามาหาเจ้าด้วยเรื่องอันใด?”
คิดดูแล้วคงช่วยหรงสวิน มาหาหยุนเอ๋อร์กระมัง?
เซียวลู่เซิงสูดลมหายใจลึก รู้สึกอึดอัดใจจริง ๆ
เหตุใดโรคของหรงสวินต้องเป็นหยุนเอ๋อร์เท่านั้นที่รักษาได้?
หรือระหว่างพวกเขายังมีสายสัมพันธ์วาสนาอันแปลกประหลาดบางอย่าง?
ไม่คิดก็แล้วไป พอคิดขึ้นมา เซียวลู่เซิงกลับรู้สึกว่าเป็นไปได้มากทีเดียว อีกฝ่ายเป็นถึงหัวหน้าสำนักโหรหลวง
นับแต่อดีต หัวหน้าสำนักโหรหลวงแต่ละยุคล้วนมีความสามารถแท้จริง