กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 ท่านไม่รู้สึกหรือ?
ในห้วงพร่าเลือน
สายฝนกระหน่ำใบกล้วย ลมคลั่งพัดกรอบหน้าต่างจนส่งเสียงดัง นางเหลือบมองไปด้านข้าง คิดว่าฝนคงสาดเข้ามาในห้องแล้ว
นางจึงตะโกนเรียกชิงหนิง
เสียงของชิงหนิงฟังคล้ายบุรุษอยู่บ้าง ตอบรับข้างหูนาง ทว่านางยังไม่ทันพูดอะไร หน้าต่างก็เหมือนจะปิดลงเสียแล้ว
ร่างกายของนางไม่หนาวอีกต่อไป
ด้านหลังคล้ายมีเตาไฟอยู่ ในความพร่าเลือนนั้น นางกลับรู้สึกร้อนขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งยังมีความรู้สึกหวั่นไหวในใจ
นี่มัน...
ซูอวิ๋นกึ่งหลับกึ่งตื่น ถึงได้รู้ว่ามีบางสิ่งพันรัดนางอยู่ นางขยับตัวไปมา ทว่าก็สลัดไม่หลุด
จนกระทั่งถูกคนจู่โจมจากด้านหลัง