กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 ความจริงใจทั้งใจถูกสุนัขกินไปแล้ว!
“เจ้า…เจ้าจะทำอะไร” เขาถามด้วยเสียงหอบหายใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด
ซูอวิ๋นถือกรรไกรเดินไปหาเซียวอวี้ แล้วหัวเราะเสียงเย็น “เซียวอวี้ เจ้าเป็นพระเอกก็จริง ในเมื่อเจ้าคิดอยากให้สามีข้าสิ้นทายาท
เช่นนั้นข้าจะให้เจ้าลิ้มรสชาติของการสิ้นทายาทบ้าง”
“ไม่ ไม่ หยุนเอ๋อร์ อย่าทำเช่นนี้ เรายังตกลงกันได้ ข้าจะปล่อยเจ้าไป ข้าจะปล่อยเจ้าไป”
“สายไปแล้ว” ซูอวิ๋นยิ้ม “เจ้าคิดว่าข้าให้เจ้าไปจับหิ่งห้อยในลานเพื่ออะไร”
ลานนี้ยังคงสภาพดั้งเดิมอย่างมาก หลังจากมาถึงที่นี่ นางก็เห็นต้นมณฑา