กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ข้าก็เป็นเช่นเดียวกัน ข้าก็เจ็บ
มือเรียวงามของนางตบแขนบุรุษ “อย่างไรตอนนี้หม่อมฉันก็ไม่อยากแล้ว”
บุรุษขยับกาย “ไม่อยากจริงหรือ?”
ฤทธิ์สุราของนางสร่างลงไม่น้อยแล้ว “อืม ไม่อยาก เจ็บด้วย”
ตอนกล่าวว่าตนยังเจ็บ นางยังหันกลับไปมองดวงตาบุรุษ สีหน้าจริงจังเป็นอย่างยิ่ง
“เช่นนั้นข้าจะช่วยทายาให้”
“หม่อมฉัน……”
บุรุษประกบริมฝีปากนางอย่างดุดันอยู่หลายส่วน “ห้ามปฏิเสธ มิฉะนั้นเจ้าก็แปลว่าไม่เจ็บ”
นี่มันเถียงข้าง ๆ คู ๆ ชัด ๆ!
แต่เมื่อนางอยู่ในอ้อมแขนเขา จะกล้าขัดขืนที่ไหน