กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน!
“เจ้า!” ซูอวี่ซีกัดฟัน มองซู่อิ่งบนหลังม้าอย่างเคียดแค้น ในใจด่าทอว่าเป็นเพียงสุนัขรับใช้เท่านั้น!
ซู่อิ่งแค่นเสียงเย็น หันหัวม้าแล้วควบตามทิศทางที่เซียวลู่เซิงจากไป
ซูอวี่ซีมองม้าที่ควบจากไปอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นวัชพืชนอกวัดร้างก็ดูสูงใหญ่เป็นพิเศษ แม้แต่เสียงลมยังคล้ายเสียงภูตผี นางตื่นกลัวไปทั้งร่าง
จึงออกวิ่งไล่ตามทิศทางที่ซู่อิ่งควบม้าไปโดยไม่คิดชีวิต
นางถึงกับรู้สึกว่าวิญญาณขององครักษ์สองคนที่ตายไปเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ หรือแม้แต่ตามติดอยู่ข้างกาย