กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ข้าจะไม่ปล่อยให้นางได้ดีแน่!
โรงเตี๊ยมฝูเหมิน
ซูอวี่ซียืนอยู่ริมหน้าต่าง มองเห็นรถม้าที่ไม่มีตราจวนอ๋องผิงซี ความรู้สึกบางอย่างทำให้นางกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว
นางเคยนั่งรถคันนี้มาหลายครั้ง ย่อมรู้ดีว่าคนที่นั่งอยู่ข้างในตอนนี้คือใคร
เมื่อนึกถึงคำพูดของเซียวจื่อเย่วที่ว่า เขาส่งหญิงงามคนหนึ่งไปให้เซียวอวี้ ในใจก็รู้สึกขมขื่นสารพัด
ความหึงหวงพลุ่งพล่าน น้ำตากลิ้งลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ แล้วนางก็เห็นซูเซี่ยงหานควบม้ามา
ชุ่ยจูยื่นผ้าเช็ดหน้าให้อยู่ข้าง ๆ
ซูอวี่ซีรับมาเช็ดน้ำตา “ชุ่ยจู ตอนนี้เจ้าออกเสียงไม่ได้ ความทุกข์ในใจข้าจึงไม่มีใครให้พูดด้วย”