กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ไม่คู่ควรกับยารักษาบาดแผลชั้นดีเช่นนี้
แม้ภายในใจจะปั่นป่วนราวคลื่นคลั่ง ซูอวิ๋นก็ยังพยายามรักษาความสงบ ดวงตาอ่อนโยนมองเซียวลู่เซิง ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วว่า “หม่อมฉันเชื่อท่านอ๋อง”
ท่านอ๋องดีถึงเพียงนี้ ต่อให้หนทางในวันหน้าเต็มไปด้วยขวากหนามจะเป็นไรไป
เพียงแต่ในใจนางยังคิดถึงคำพูดเหล่านั้นของหรงสวิน อนาคตยังไม่แจ่มชัด
ส่วนหรงสวินผู้นี้...ช่างลึกลับเหลือเกิน
ซูอวิ๋นไม่รู้ว่าหรงสวินรู้หรือไม่ว่านางเป็นผู้เกิดใหม่
เซียวลู่เซิงกล่าวอย่างสุขุมว่า “หรือหรงสวินพูดอะไรให้เจ้าตกใจ”
เขาเริ่มสงสัยหรงสวิน