กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 เหยียบย่ำเลือดเนื้อของคนที่เจ้ารัก
“หม่อมฉันทายาให้ท่านอ๋อง”
นางมองใบหน้าที่ถอดหน้ากากออกแล้วตรงหน้า แม้ยังมีรอยแผลเป็น แต่ก็พอมองเห็นเค้าโครงอันหล่อเหลาที่เขาเคยมี
หากปล่อยให้เวลาผ่านไป เขาย่อมกลับคืนสู่รูปลักษณ์งามสง่าเช่นเดิม
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่นางเชื่อใจไม่เคยเป็นเพราะฐานะหรือรูปโฉมของเขา แต่เป็นเพราะชาติก่อนเขาเก็บศพให้นาง
ชายหนุ่มคลายอ้อมแขน “ได้”
ซูอวิ๋นไปหยิบยาขี้ผึ้งมา แล้วค่อย ๆ ทาให้ทั่วใบหน้าเขาอย่างละเอียด
ทุกครั้งที่นางขยับลงไปอีกเล็กน้อย เซียวลู่เซิงก็จะโน้มเข้ามาจุมพิตนางแผ่วเบาราวแมลงปอแตะผิวน้ำ