กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 นางไม่มีวันตัดใจง่าย ๆ
“ท่านอ๋อง?”
เห็นเขาไม่ตอบ ซูอวิ๋นจึงรวบรวมความกล้าถาม
อย่างไรเสีย ในคืนเข้าหอ เขาก็กรีดนิ้วมือตนเองให้มีเลือดเปื้อนผ้า
หลังจากนั้นหมอเฒ่าหลินตรวจรักษาให้เขา แต่คำพูดคลุมเครือเสียจน นางไม่รู้ว่าเซียวลู่เซิงทำได้หรือไม่
เซียวลู่เซิงสูดหายใจลึก มุมปากมีรอยยิ้มกระอักกระอ่วน ก่อนยื่นมือมากุมมือหญิงสาว “หยุนเอ๋อร์ รออีกสักระยะเถิด”
ยังต้องรออีกหรือ?
“หยุนเอ๋อร์บอกว่าผ่านไปสามเดือน ขาของข้าจะกลับมารับความรู้สึกได้ทั้งหมด ผ่านไปครึ่งปีก็จะยืนขึ้นได้ ใช่หรือไม่?”
ซูอวิ๋นพยักหน้า “ใช่เพคะ” หากแนวทางรักษาไม่ผิดพลาดและไม่มีเหตุไม่คาดฝัน นางมั่นใจเช่นนั้น