กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 แผลเป็นจางลงบ้างหรือไม่
“หม่อมฉันแค่กลัวว่าจะเสียเปล่าเพคะ” ใบหน้าของซูอวิ๋นแดงก่ำ งดงามเย้ายวนจนแทบหยดน้ำ
“ราชันผู้นี้ไม่ต้องการ” เขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
“เพคะ” นางหลุบตาลง ไม่มองเขาอีก
รักษาใบหน้าและขาของเขาให้หายก่อนดีกว่า ถึงตอนนั้นค่อยรู้ว่าเขายังไหวหรือไม่
คิดเช่นนั้นแล้ว นางก็จะลุกจากเตียง ทว่ากลับถูกชายหนุ่มคว้าข้อมือไว้ “พระชายาไม่เชื่อหรือ?”
“หม่อมฉันไม่ได้ไม่เชื่อเพคะ”
เซียวลู่เซิงมองแก้มแดงก่ำของนาง แววหยอกเย้าปรากฏขึ้นหลายส่วน เขาดึงมือนางเข้าไปในผ้าห่มโดยตรง
ทันทีที่สัมผัสมือของซูอวิ๋นก็ราวกับถูกลวก นางสะบัดมือหนีตามสัญชาตญาณ ก่อนจะมุดเข้าไปในผ้าห่มทั้งตัว