กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 พวกเขาล้วนเป็นหมากสังเวย!
“พระชายา…” เซียวลู่เซิงคว้ามือนางไว้ “เรื่องที่ข้ารับปากเจ้า ข้าจะทำให้ได้”
เรื่องที่รับปากไว้หรือ?
เขาหมายถึงเรื่องที่หลังฟื้นฟูรูปโฉมแล้วจะยิ้มให้นางสินะ?
นางขยับเข้าใกล้เขา “หม่อมฉันขอบพระคุณท่านอ๋อง”
เซียวลู่เซิงกลืนน้ำลายหลายครั้ง “อย่าล้อเล่น” เขารู้สึกว่าตนแทบจะร้อนจนสุกแล้ว
เขาเปิดผ้าห่มขึ้นมุมหนึ่งโดยไม่รู้ตัว “พระชายาพักผ่อนเถิด” อย่าทรมานเขาอีกเลย!
เขารู้สึกว่าตนใกล้จะแห้งเหี่ยวแล้ว
ซูอวิ๋นชะงัก “ท่านอ๋องไม่ชอบหม่อมฉันหรือ?”
เซียวลู่เซิงยิ้มขื่น หลังรู้ว่านางคือเด็กสาวที่เขาตามหามาหลายปี เขาก็ชอบนาง ชอบจนชาตินี้จะไม่แต่งหญิงอื่นอีก