กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หม่อมฉันทำท่านอ๋องเจ็บหรือเพคะ?
“หม่อมฉัน…” ซูอวิ๋นอ้าปาก แล้วกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ใช่เพคะ หม่อมฉันก็เชื่อในการสร้างตนเปลี่ยนชะตา…”
นางยังมีชีวิตอยู่ดีมิใช่หรือ?
ซูอวิ๋นคิดว่าเซียวลู่เซิงก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้เช่นกัน!
ทั้งสองสบตากัน ซูอวิ๋นค้อมกาย “หม่อมฉันเชื่อว่าท่านอ๋องต่างหากคือโอรสสวรรค์ผู้มีชะตา”
โอรสสวรรค์ผู้มีชะตา!
เซียวลู่เซิงหรี่ตาลงเล็กน้อย หญิงตรงหน้ากล้าพูดไม่น้อย หากเขาไม่เสียโฉมและไม่พิการ คำพูดนี้ย่อมไม่ผิด
“ท่านอ๋อง…หม่อมฉันหมายถึง ท่านอ๋องคือโอรสสวรรค์ผู้มีชะตาของหม่อมฉัน” นางพูดอ้อมแอ้ม “เป็นของหม่อมฉัน”
“ของเจ้า…โอรสสวรรค์ผู้มีชะตา”
“เพคะ”