กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 กลับบ้านเดิม
“ยานี้ได้ผลดี รีบทาเสีย” ซูอวิ๋นถือขวดยาขี้ผึ้งสีขาวเดินเข้ามา ใช้นิ้วป้ายยาเล็กน้อยแล้วทาลงบนบาดแผลของเซียวลู่เซิง
เซียวลู่เซิงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานบาดแผลก็รู้สึกเย็นซ่านขึ้นมาเป็นระลอก
สีหน้าของเซียวลู่เซิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขามองซูอวิ๋นโดยไม่รู้ตัว
ซูอวิ๋นก้มมองบาดแผลของเขา ทำปากยื่นแล้วเป่าเบา ๆ จากนั้นคล้ายรู้สึกว่าทำเช่นนี้ไม่เหมาะ จึงรีบหยุด ท่าทางเหมือนกำลังรู้สึกผิด
หญิงสาวตรงหน้าเหมือนคนในความทรงจำผู้นั้นมากขึ้นทุกที โดยเฉพาะยารักษาบาดแผลนี้…
เซียวลู่เซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่กล่าวอะไร