กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 426 ตอนพิเศษ 30 (จบ)
“เตรียมม้า กล่องยา เปลหาม น้ำจืด เอาไปให้หมด ให้หน่วยองครักษ์เกราะดำไปปิดหาดก่อน ใครก็ห้ามแย่งของบนเรือ!”
เซียวอวิ๋นชวนวางถ้วยชาแล้วออกเดินทันที ฉางอันรีบตามไป พวกองครักษ์ในลานเรือนที่เพิ่งนั่งพักก็รีบวิ่งไปที่คอกม้าทันควัน
เซวียเสี่ยวเป่ากอดกาชาค้างไปครู่หนึ่ง “ชาของข้ายังไม่ได้ดื่มเลยนะ!”
หลินอิงกูแย่งกาชามาจากมือเขา “บนเรือมีคนรอให้ช่วยชีวิตอยู่ เจ้ายังจะห่วงชาครึ่งถ้วยนั่นอีก รีบไปตามหมอสิ!”
“ข้าแค่พูดประโยคเดียว ไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วยเสียหน่อย!”
จวนอ๋องวุ่นวายขึ้นมาทันตา รถม้าสามคันบรรทุกยาสมุนไพรกับน้ำสะอาดจนเต็ม เปลไม้ไผ่สิบกว่าหลังถูกมัดไว้บนหลังคารถ หน่วยองครักษ์เกราะดำควบม้านำหน้าออกจากเมืองไปก่อน
พอไปถึงอ่าวใต้ น้ำทะเลก็ลดลงไปเกินครึ่งแล้ว
เรือเดินทะเลท้องแหลมสามลำเอียงกะเท่เร่อยู่บนหาดน้ำตื้น ลำที่สูงที่สุดนั้นสูงเท่าตึกห้าชั้น ใบเรือขาดวิ่นเป็นเศษผ้า เสากระโดงหลักหักสะบั้นตรงกลาง ตัวเรือแตกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่
ริมหาดมีลูกเรือต่างชาตินอนระเกะระกะอยู่ยี่สิบกว่าคน บ้างกอดขาร้องครวญคราง บ้างริมฝีปากแห้งแตก อีกหลายคนแช่น้ำนานเกินไปจนหน้าซีดเผือด