กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 415 ตอนพิเศษ 19
ฟ้าเพิ่งสาง รอกกว้านตรงเขตเพาะเลี้ยงแปลงที่สองก็เริ่มหมุน เชือกเส้นใหญ่ตึงเปรี๊ยะ ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนช่วยกันกดคานไม้ออกแรงพร้อมกัน น้ำทะเลไหลซู่ลงมาจากเปลือกหอยนางรม เชือกหอยนางรมอันหนักอึ้งถ่วงจนโครงไม้ไผ่โค้งงอลงมานิด ๆ
“ช้าหน่อย ช้าหน่อยข้างล่างยังติดอยู่อีกแผงใหญ่!”
เหลียงต้าไห่เหยียบแผ่นไม้เปียกลื่น สองมือดึงเชือกปอไว้แน่น หน้าแดงก่ำ แต่ตายังจ้องเชือกเส้นใหญ่ใต้ผิวน้ำไม่กะพริบ
เชือกหอยนางรมลอยพ้นผิวน้ำขึ้นมาอีกท่อน เปลือกเบียดเปลือกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ แทบไม่มีที่ว่าง ชาวประมงที่ล้อมอยู่ริมฝั่งพากันเบียดเข้ามาข้างหน้า คนข้างหลังเขย่งปลายเท้าชะเง้อคอมองไปทางโครงไม้ไผ่
“คุณพระ เลี้ยงโตจริง ๆ ด้วย!”
“นี่แค่เส้นเดียวนะ ข้างหลังยังมีอีกตั้งหลายร้อยเส้น!”
“อย่าแย่งกันเบียด ถ้าสะพานท่าเรือพัง วันนี้ใครได้ส่วนแบ่งของทะเลไปจะโดนหักหนึ่งส่วนเอามาซ่อมไม้กระดาน!”
หลินอิงกูเอาไม้บรรทัดเคาะราวสะพาน คนก็พากันถอยหลังไปครึ่งก้าวทันที แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่เชือกหอยนางรม
เซียวอวิ๋นชวนเปิดสมุดแผ่นไม้ ดูเครื่องหมายของเขตเพาะเลี้ยงแปลงที่สองฝั่งทิศตะวันออก แล้วเงยหน้าดูเชือกหอยนางรมที่ดึงขึ้นจากน้ำแล้ว