เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 411 ตอนพิเศษ 15
ที่เชิงเขาเฮยเฟิง ลมจากภูเขาพัดผ่านกองหินที่กระจัดกระจายอยู่
เฉียนโหย่วไฉ หัวหน้าโจรภูเขา นั่งยองอยู่หลังก้อนหินใหญ่ มือคีบน้ำตาลทรายขาวเม็ดหนึ่ง แลบลิ้นเลียอยู่นาน แต่ก็ยังเสียดายจนไม่ยอมกลืนลงไป
ชายร่างสูงผอมที่อยู่ข้างๆ อดถามไม่ได้ว่า
“หัวหน้าใหญ่ ของนี่เป็นเกลือจริงหรือ?”
“เกลือที่ไหนจะหวานได้ขนาดนี้?”
เฉียนโหย่วไฉเลียอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้ามองไปทางถนนหลวงที่อยู่ไกลออกไป
“คนสอดแนมสืบมาชัดแล้ว ช่วงนี้จวนอ๋องชางอู๋ทำเกลือละเอียดขาวดุจหิมะออกมาได้ แค่หนึ่งหีบก็แลกเงินได้หนึ่งหีบ จวิ้นอ๋องผู้นั้นยังอายุไม่มาก แต่ตุนสินค้าไว้หลายร้อยคันรถ ขอแค่พวกเราปล้นมาได้สักส่วน อีกครึ่งปีก็ไม่ต้องลงจากเขาแล้ว”
“แต่นั่นเป็นจวนอ๋องเชียวนะ”
“จวนอ๋องก็ไม่ใช่วังหลวง พวกเรามีพี่น้องตั้งห้าร้อยคน ยังต้องกลัวจวิ้นอ๋องอายุสิบหกคนเดียวอีกหรือ?”