เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 405 ตอนพิเศษเก้า
ระหัดวิดน้ำแบบโซ่ที่ใช้กระบอกไม้ไผ่หมุนทำงานอยู่สองวัน ในที่สุดน้ำที่ขังอยู่ในนาลุ่มก็ลดลงจนต่ำกว่ารากต้นกล้า น้ำในนาหลังฝนตกยังไม่ทันใส ริมร่องน้ำก็เริ่มเห็นเปลือกหอยสีน้ำตาลแดงเรียงกันเป็นแถบแล้ว
หอยพวกนั้นไหลมาตามน้ำแล้วคลานเข้าไปในนา ทั้งใต้ใบข้าว โคนต้นกล้า และซอกหินตามคันนามีอยู่เต็มไปหมด เด็กๆ หมู่บ้านชิงเหอหิ้วตะกร้าไม้ไผ่เก็บกันอยู่ครึ่งวัน พอเทรวมกันก็ได้ถึงสามเข่ง แต่ใต้คันนายังมีลูกหอยอยู่อีกเป็นกลุ่มๆ ตัวเล็กสุดมีขนาดแค่เมล็ดถั่ว พอมุดเข้าไปในโคลนนิ่มๆ ก็ใช้นิ้วหยิบไม่อยู่แล้ว
ลุงโจวแหวกใบข้าวที่ถูกกัดขาดออกดู ร้อนใจเสียจนรองเท้ายังใส่ไม่เรียบร้อย
“เมื่อก่อนก็มีหอยพวกนี้ แต่ไม่เคยเห็นเยอะขนาดนี้เลย! ฝนที่ตกไม่หยุดชะเอาหอยในร่องน้ำกับบ่อต้นน้ำลงมาในนาหมดแล้ว ถ้าปล่อยให้กินต่ออีกสองวัน ต้นกล้าที่เพิ่งปลูกจะเหลือสักกี่ต้นกัน?!”
หวงโส่วเหรินให้เจ้าหน้าที่ไปเอาถุงปูนขาวมา
“ปูนขาวกำจัดแมลงได้ ลองโรยรอบร่องน้ำในนาดีหรือไม่?”
“รากข้าวเพิ่งฟื้นตัว ถ้าโรยลงในน้ำมากไปก็ทำร้ายต้นกล้าได้เหมือนกัน หอยตัวใหญ่ให้คนช่วยกันเก็บ ส่วนลูกหอยที่ซ่อนในโคลน ต้องหาอะไรมากินมัน”
เซียวอวิ๋นชวนช้อนลูกหอยขึ้นมาจากน้ำตัวหนึ่ง แล้ววางลงบนแผ่นหินตรงคันนา เปลือกของมันยังบาง บนเปลือกมีรอยแหว่งที่ถูกนกน้ำจิก นกยางขาวกับเป็ดป่าจากร่องน้ำและบ่อแถวนี้มาหากินอยู่บ่อยๆ แสดงว่านกในท้องถิ่นกินหอยพวกนี้ได้