เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 400 ตอนพิเศษสี่
ตอนที่ส่งตาข่ายดักสัตว์เข้ามาในจวน จระเข้ในแอ่งน้ำก็ย้ายไปอยู่ใต้กำแพงที่พังแล้ว เห็นแค่หางหนาโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง
ฉางอันนำทหารกองทัพเกราะดำหกนายแยกยืนสองฝั่ง ตาข่ายผืนใหญ่ผืนหนึ่งปูแนบไปกับพื้นโคลน อีกผืนมีทหารสี่นายถือไว้ในมือ ส่วนอีกสามคนถือไม้ง่ามยาวเฝ้าอยู่ริมแอ่ง หวงโส่วเหรินหลบอยู่ข้างนอกประตู ยอมแค่ชะโงกหน้าเข้ามาดู มือก็โบกพัดกลมไม่หยุด
“ท่านอ๋อง เจ้าตัวนี้กัดคนนะขอรับ ปีที่แล้วมีคนตีเกราะบอกยามเดินผ่านช่องกำแพงด้านหลัง มันคาบรองเท้าเขาหายเข้าไปข้างหนึ่งเลย!”
“แล้วคนบาดเจ็บหรือเปล่า?”
“เขาวิ่งหนีทัน เสียไปแค่รองเท้าข้างเดียวขอรับ”
เซียวอวิ๋นชวนยกมือชี้ไปทางฝั่งตะวันตกของแอ่งน้ำ
“ยกไม้กระดานผุทางนั้นออก เปิดทางไว้ แล้วเอาเนื้อหมักไปแขวนล่อไว้หลังตาข่าย พอมันได้กลิ่นก็จะคลานออกมาเอง”
เสวี่ยเสี่ยวเป่ายืนอยู่บนขั้นบันไดหินที่สูงที่สุด กอดลำไม้ไผ่ไว้ในอ้อมแขน
“พี่ชวน ไม่ต้องยิงธนูจริงหรือ?”