เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 392 เจิ้นกั๋วเสินหนงกั๋วกง เสด็จลุงอนุญาตให้ดูแลแต่เรื่องทำไร่ทำนา
“เจิ้นกั๋วเสินหนงกั๋วกง?”
ฟางจิ้งซานจ้องตัวอักษรหกตัวบนแผ่นทองคำแต่งตั้ง นับซ้ำไปมาสองรอบ แล้วชูบันทึกผลทดลองเก็บเกี่ยวข้าวสาลีที่ยังไม่ได้ประทับตราขึ้นมา
“ฝ่าบาทยังไม่ทันเห็นด้วยซ้ำว่าข้าวสาลีแปลงนี้สูงแค่ไหน แล้วทำไมราชโองการแต่งตั้งถึงมาก่อนแล้วเล่า?”
เซียวจิ่งโม่ปิดกล่องยาวทาสีแดง แล้วยัดกลับเข้าอ้อมแขนองครักษ์จากวังตะวันออก
“เสด็จอารายงานเรื่องปรับปรุงดินเค็มด่างไปตั้งแต่ปีก่อนโน้น ปีที่แล้วก็ส่งมันฝรั่งกับบีตรูตน้ำตาลเข้าเมืองหลวงอีก เสื้อบุฝ้ายกับถ่านรังผึ้งในฤดูหนาวนี้ยังช่วยหกโจวทางเหนือไว้ด้วย ถ้าเสด็จพ่อรอให้ท่านชั่งข้าวสาลีครบทุกๆ รวง พวกกรมพิธีการคงเถียงกันไปจนถึงฤดูเก็บเกี่ยวใบไม้ร่วง”
“แต่นี่มันสองพันห้าร้อยจินเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”
ฟางจิ้งซานชี้ไปที่แผ่นไม้จดผลทดลองเก็บเกี่ยว
“ตัวเลขขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ชั่งกับมือ ใครได้ยินก็ต้องด่าว่ากระหม่อมหลอกลวงเบื้องสูง”
ผู้เฒ่าซุนกอดรวงข้าวสาลีในอ้อมแขนแน่น แล้วถอยออกไปด้านข้างครึ่งก้าว