กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 372 ปลอมตัวตรวจเยือน ความตกตะลึงขององค์รัชทายาทและองค์ชายรอง
“ไม่ถึงกับต้องขอทานหรอก แต่พอเข้าเมืองมาแล้ว แม้แต่แผ่นแป้งสักแผ่นยังซื้อไม่ได้ ก็แทบไม่ต่างกันเลย”
เซียวจิ่งหนิงถอดหมวกหนังใบเก่าออกแล้วสะบัดหิมะบนปีกหมวก หน้าเขาหนาวจนแดงก่ำไปหมดแล้ว
“อวิ๋นชวน พ่อค้าแม่ค้าพวกนั้นเป็นอะไรกันไปหมด เอาเงินยื่นให้ถึงมือแท้ๆ กลับไม่เอา จะให้พวกเราไปแลกตั๋วแต้มแรงงานอะไรนั่นให้ได้”
เซวียเสี่ยวเป่าดึงเชือกเอ็นวัวให้แน่น แล้วลากลูกหมาป่าสีขาวที่มุดไปอยู่ตรงเท้าของเซียวจิ่งหนิงกลับมา
“เงินมันกินไม่ได้สักหน่อย พอเจอหิมะตกหนักปิดทาง ต่อให้กอดเงินไว้ทั้งหีบก็ทำให้เตียงอิฐอุ่นไม่ได้ จะไปสู้แต้มแรงงานได้ยังไง”
เซียวจิ่งหนิงก้มมองลูกหมาป่า แล้วหันไปมองกระสอบเสบียงที่กองสูงถึงใต้ชายคาข้างถนน
“เจ้าอย่าเพิ่งพูด ขอข้าตั้งสติก่อน”
“เมื่อกี้ตอนเข้าเมือง ข้าเห็นพวกผู้อพยพใส่เสื้อนวมใหม่ เด็กๆ ถือแตงกวาวิ่งเล่นกันทั่วถนน ร้านฮุ่ยหมินก็ยังมีทั้งเนื้อทั้งเกลือ พวกเจ้าเจอพายุหิมะถล่มจริงๆ หรือ”
“เจอสิ ทางใต้เพิงหญ้ายังพังไปตั้งสามหลัง ข้ากับพี่ชวนเพิ่งทาสารเคลือบกันลมให้พวกเขาเสร็จไปเอง”