ตอนที่ 356 ฝ้ายแตกปุยอุ่นเสื้อหนาว

ตอนที่ 356 ฝ้ายแตกปุยอุ่นเสื้อหนาว

เซียวอวิ๋นชวนฝ่าลมหนาวพุ่งตัวออกจากเรือนกุยอวิ๋น

ไม่ทันได้คลุมเสื้อคลุมตัวยาว เขาก็กึ่งวิ่งกึ่งเดิน มุ่งตรงไปยังโรงเรือนฝ้ายนอกเมืองทันที

น้ำค้างแข็งมาเร็วจนตั้งตัวไม่ติด หากฝ้ายยังไม่โตเต็มที่ เสื้อกันหนาวของกองทัพเกราะดำปีนี้คงหมดหวังแน่

เซวียเสี่ยวเป่าห่อตัวด้วยผ้าห่มหนาเตอะวิ่งไล่ตามหลังมา หอบหายใจจนตัวโยน

“พี่ชวน ช้าหน่อย! ลมพัดเศษน้ำแข็งปลิวว่อนไปหมด บาดหน้าเจ็บจะแย่แล้ว!”

เซียวอวิ๋นชวนไม่มีเวลาสนใจเขา วิ่งรวดเดียวจนมาถึงหน้าโรงเรือนหมายเลขหนึ่ง

ชาวนาชราที่เฝ้าโรงเรือนกำลังนั่งยอง ๆ ก่ออ่างไฟอยู่หน้าประตู หนาวเสียจนต้องถูก้นมือไปมาไม่หยุด

“จวิ้นอ๋อง ท่าน ไฉนท่านถึงมาเอาป่านนี้ขอรับ?”

“ในโรงเรือนเป็นอย่างไรบ้าง?”