กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 353 คลื่นรวงข้าวกับน้ำตาชาวนาชรา
“เอาไม้ไผ่มา ไปนาข้าวกัน”
เซียวอวิ๋นชวนเดินไปทางเหนือตามคันนาโดยไม่หันกลับมา เซวียเสี่ยวเป่าคว้าไม้ยาวสำหรับไล่นกสองลำ วิ่งตามไปพลางตะโกนเรียก
“พี่ชวน รอข้าด้วย นกกระจอกจะจิกข้าวจนหมดหรือเปล่า?”
“เปลือกข้าวยังแข็งไม่เต็มที่ มันจิกกินได้เท่าไรก็เท่านั้นแหละ”
“ฟังเจ้าพูดแล้ว เหมือนจะไม่รีบเลยนะ”
“ถ้าเจ้ายังชักช้า คืนนี้ก็ได้กินข้าวน้อยลงหนึ่งถ้วย”
เซวียเสี่ยวเป่าเร่งฝีเท้าทันที กอดไม้ยาวไว้แน่นแล้ววิ่งตามไป
“แบบนั้นไม่ได้สิ นกกินก็ส่วนของนก จะมาหักจากถ้วยข้าทำไม?”
นาข้าวทางเหนือของเมืองอยู่ห่างจากโรงเรือนหมายเลขหนึ่งครึ่งหลี่ น้ำพุร้อนไหลมาตามท่อดินเผาลงร่องน้ำตื้น แล้วเอ่อผ่านฝายทดน้ำตรงหัวนาเข้าไปในแปลง บนผิวน้ำมีสาหร่ายสีเขียวลอยอยู่บาง ๆ น้ำยังอุ่นกว่าน้ำในแม่น้ำข้างนอก