กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 351 เมืองว่างอวดทรัพย์ หลอกพ่อค้าเจ้าเล่ห์
“ของส่งมาช่วยเหลือยี่สิบคันรถหรือ?”
เซียวอวิ๋นชวนส่งชามดินเผาที่ใส่เมล็ดแตงโมให้ฉางอัน แล้วถามขึ้นมาเรื่อย ๆ
“บนรถบรรทุกอะไรมา ข้าวสารหรือสมุนไพร?”
คนเฝ้าประตูส่ายหน้า
“ข้างนอกคลุมผ้าใบกันน้ำไว้ บ่าวเลยมองไม่ชัดขอรับ เถ้าแก่เฉียนบอกเพียงว่าเดินทางมาลำบากนัก ยืนยันว่าจะเข้าเมืองมาส่งให้ถึงจวนอ๋องด้วยตัวเองให้ได้”
เซวียเสี่ยวเป่ากินเนื้อแตงโมคำสุดท้ายจนหมด แล้วโยนเปลือกลงอ่างไม้
“เขาต้องไม่ได้มาดีแน่ คำพูดแบบนี้หลอกได้แค่ตัวเองเท่านั้นแหละ”
“อย่าเพิ่งพูดอย่างนั้น เขาเดินทางข้ามมาตั้งพันลี้เพื่อส่งของให้ อย่างไรก็ต้องเชิญเข้ามาดื่มชาสักหน่อย”
พอล้างน้ำแตงโมที่เปื้อนมือจนสะอาด เซียวอวิ๋นชวนก็หันไปสั่งฉางอัน