เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 340 เสบียงของมาถึงแดนเหนือ โรงตีเหล็กเฮลั่น
สิบวันต่อมา
การไถหว่านฤดูใบไม้ผลิของภาคเหนือ เข้าสู่ช่วงที่ตึงมือที่สุดแล้ว
เตาไฟในโรงตีเหล็กทางทิศตะวันตกของเมืองลุกไหม้ริบหรี่ เสียงตีเหล็กก็ดังแว่วมาเป็นพักๆ อย่างบางตา
ผู้เฒ่าจ้าวนั่งยองๆ อยู่หน้าคลังสินค้าที่ว่างเปล่า ร้อนใจจนขยำดึงผมตัวเองไม่หยุด
ผมบนหัวที่มีเหลืออยู่ไม่มาก ก็ถูกเขาดึงหลุดติดมือออกมาอีกหลายกระจุกจนได้
“อาจารย์ ไม่มีแล้วจริงๆ เศษเหล็กดิบสักนิดก็ไม่เหลือแล้วขอรับ”
เถี่ยจู้ศิษย์เอกเปลือยท่อนบน ในมือถือค้อนเหล็กผุพังอยู่ด้ามหนึ่ง สีหน้าจนปัญญาเต็มทน
“เศษเหล็กก็เอาหลอมซ้ำไปสามรอบแล้ว ถ้าตีอีก...ถ้าตีอีกก็คงเหลือแต่แผ่นเหล็กบางๆ แล้วล่ะขอรับ”
ผู้เฒ่าจ้าวลุกพรวดขึ้นมาทันที แล้วเตะเข้าที่กรอบประตูไปทีหนึ่ง