ตอนที่ 328 หินเขียวเก่าแก่ใต้ฝ่าเท้า ซ่อนสิ่งมีชีวิตไว้หรือ

ตอนที่ 328 หินเขียวเก่าแก่ใต้ฝ่าเท้า ซ่อนสิ่งมีชีวิตไว้หรือ

ช่วงปลายเดือนสี่ ลมหนาวที่พัดกระหน่ำภาคเหนือมาตลอดทั้งฤดูหนาวในที่สุดก็หยุดลงเสียที

ผิวดินเหนียวสีเหลืองที่เคยแข็งเป็นน้ำแข็งค่อยๆ ละลายตัว บนลานดินเค็มขาวสามพันหมู่ทางเหนือของเมือง เปลือกเกลือหนาเตอะแตกระแหงเป็นรอยแยกเส้นเล็กๆ เต็มไปหมด เมล็ดหญ้าหยางเฉ่าจากทุ่งหญ้าแทงยอดโผล่พ้นรอยแตก ต้นกล้าสีเขียวสดแผ่คลุมเนินหินระเกะระกะติดต่อกันเป็นผืนใหญ่

ในลานเรือนกุยอวิ๋น เซียวอวิ๋นชวนจุ่มสองมือลงไปในอ่างน้ำเย็น แล้ววักน้ำขึ้นมาลูบหน้า

ผ้าฝ้ายเนื้อหยาบพาดอยู่บนบ่า เขาเช็ดหน้าลวกๆ สองสามที ซอกนิ้วยังคงมีหยดน้ำเกาะอยู่

“พี่ชวน จะไม่พักสักครึ่งวันจริงๆ หรือ”