เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 318 แยมซีบัคธอร์นกับหวงฉีแห่งทุ่งหญ้า
เซียวอวิ๋นชวนเลิกม่านผ้าสักหลาดหนาหนักของโรงครัวขึ้น ไอความร้อนที่พวยพุ่งเข้าใส่หน้าปนไปด้วยกลิ่นสาบเนื้อแกะกับควันฟืน รมจนแสบตาแทบลืมไม่ขึ้น
กระทะเหล็กใบใหญ่หลายใบวางเรียงเป็นแถว ด้านล่างสุมด้วยท่อนไม้แห้งขนาดใหญ่ เปลวไฟเลียชิดก้นกระทะ น้ำแกงเนื้อแกะสีขาวข้นเดือดปุด ๆ อยู่ข้างใน
คนที่ง่วนอยู่รอบเตาเป็นชายชาวหมานเปลือยท่อนบนไม่กี่คน ในมือต่างกำกระบวยไม้ด้ามยาวครึ่งฟุตเอาไว้
เหมิงเล่อเบียดตัวออกมาจากกลุ่มควัน ในมือถือชามใบใหญ่ ยกยื่นมาตรงหน้าเซียวอวิ๋นชวนทันที
“น้องอวิ๋นชวน! กระทะของเจ้านี่ใช้ดีจริง ๆ!”
“เมื่อก่อนใช้หม้อดินต้มเนื้อ ต้มไปตั้งครึ่งค่อนวันก็ยังไม่เดือด พอเอากระทะเหล็กนี้ขึ้นตั้ง แค่ช่วงเวลาธูปไหม้ดอกเดียว เนื้อก็เปื่อยนุ่มแล้ว!”
เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้ยื่นมือไปรับชาม เขาเดินไปข้างเตาพลางก้มลงมอง แผ่นเหล็กไม่ได้ร้อนจนแดง ขอบกระทะก็ไม่บิดเบี้ยวผิดรูป
“ลดไฟลงหน่อย เหล็กกล้าชั้นดีนำความร้อนไว ถ้าใช้ไฟแรงตลอดเวลา เนื้อจะแห้งเหนียว แล้วก้นกระทะก็จะไหม้ได้ง่าย”
เหมิงเล่อโบกมือใหญ่ หันไปตะโกนใส่หลังเตาเสียงดังลั่น