กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 306 ไถคราดรับวสันต์ องค์ชายจับคันไถ
ต้นเดือนสอง ลมไม่พัดบาดแก้มจนแสบอีกต่อไป
หิมะที่ยังเหลืออยู่ตามเนินดินฝั่งหลบลมละลายกลายเป็นน้ำสีคล้ำ ไหลรินลงไปตามร่องดินสีเหลือง ส่วนผิวดินบนเนินฝั่งรับแดดเริ่มแตกออกเป็นรอย เผยให้เห็นผืนดินสีดำนุ่มเละข้างใต้
เซียวอวิ๋นชวนเหยียบบันไดไม้ปีนขึ้นไปบนหลังคาเรือนกุยอวิ๋น เขาล้วงเครื่องควบคุมสภาพอากาศขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากอกเสื้อ พอกดเปิดจนหน้าจอมีแสงสว่าง ก็กดปุ่มสแกนชั้นดินต่อทันที
แสงสัญลักษณ์บนหน้าจอหมุนวนอยู่สองรอบ แผนภูมิแนวโน้มอุณหภูมิในรัศมีสิบลี้ก็ปรากฏขึ้น เส้นกราฟไต่ระดับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ไม่มีแววว่าอากาศจะกลับมาหนาวจัดอีกเลย ส่วนอุณหภูมิของชั้นดินเยือกแข็งข้างใต้ก็พ้นจุดเยือกแข็งมาแล้ว
อากาศอุ่นขึ้นจริงๆ ไม่ใช่แค่อุ่นหลอกชั่วคราว
พอเก็บอุปกรณ์เรียบร้อย เซียวอวิ๋นชวนก็ไต่บันไดไม้ลงมา รองเท้าบูตเหยียบลงบนแผ่นหินสีเขียวในลานเรือนจนโคลนแฉะกระจายออกเป็นสองรอย
ฉางอันยกอ่างน้ำร้อนเดินออกมาจากห้องครัว แล้วดึงผ้าที่พาดไหล่อยู่มาเช็ดมือ
“คุณชาย ล้างหน้าล้างตาก่อนขอรับ น้ำเพิ่งต้มเดือดเลย”
“วางไว้ก่อนเถอะ”