กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 280 เรื่องเข้าใจผิดตอนต้มยา กับการขอความช่วยเหลือของเฒ่าเฉิน
“ชักดาบออกมาให้หมด ล้อมหลังจวนอ๋องไว้ให้แน่นหนา นกสักตัวก็อย่าให้บินรอดออกไปได้!”
หลิวเถี่ยจู้ รองแม่ทัพกองกำลังตรวจการตะโกนสุดเสียง พลางถีบประตูด้านข้างที่แง้มอยู่ของลานหลังเรือนเปิดออก
เขากำดาบข้างเอวไว้แน่น จ้องกระทะเหล็กใบใหญ่กลางลานที่มีควันหนาสีขาวอมเหลืองพวยพุ่งออกมาตาไม่กะพริบ
กลิ่นไข่เน่าปนกลิ่นส้วมหมักพุ่งเข้าจมูกจนแสบหัว เหม็นรมควันจนคนแทบลืมตาไม่ขึ้น
หลิวเถี่ยจู้เอามืออุดจมูก สำลักจนไอออกมาไม่หยุด
“ช่างกล้าดีนัก กลางวันแสกๆ บังอาจแอบทำอาวุธไฟพิษ คนอยู่ไหน ไปจับ...”
คำว่า 'ลง' คำสุดท้ายยังไม่ทันหลุดจากปาก ฝ่ามือใหญ่หยาบกร้านข้างหนึ่งก็ฟาดลมหวือเข้ามาแล้ว
หลิวเถี่ยจู้กระเด็นถอยหลังไปหลายก้าวทั้งคนทั้งดาบ หน้าคว่ำกระแทกเข้าใส่กองฟืนตรงมุมกำแพง
เซียวอวิ๋นโจวที่เดินออกมาจากหลังประตูดวงจันทร์สวมชุดลำลองสีดำสนิท เขาสะบัดข้อมือไปมา แล้วกวาดสายตาเย็นชาใส่เหล่าทหารกองกำลังตรวจการที่ชักดาบออกมาค้างอยู่ครึ่งเล่ม