ตอนที่ 262 ลูกกลิ้งหินบนทุ่งข้าวสาลี

ตอนที่ 262 ลูกกลิ้งหินบนทุ่งข้าวสาลี

หลังพ้นช่วงจิงเจ๋อ ดินฟ้าที่ภาคเหนือเปลี่ยนตลกไม่หยุด เมื่อไม่กี่วันก่อนยังแดดอุ่นจ้า เช้านี้ท้องฟ้ากลับมืดครึ้มลง ลมแรงพัดขึ้นจากพื้นราบ ไม่มีความชื้นติดมาสักนิด ลมหนาวแห้งกระแทกเข้าหน้าจนเจ็บชัด ๆ

เพิ่งผลักประตูออก เซียวอวิ๋นชวนก็ถูกทรายเหลืองอัดเข้าปากเต็ม ๆ เขาถ่มหลายครั้ง คิ้วขมวดแน่น ในใจรู้ทันทีว่าลมนี้ไม่ปกติ

ในลานบ้าน ฉางอันกำลังพาองครักษ์ หลายคนเสริมความแน่นให้ม่านฟางบนโรงเรือนอุ่น เซียวอวิ๋นชวนเดินเร็วเข้าไป

“ไม่ต้องทำแล้ว! เตรียมม้า รีบไปทุ่งข้าวสาลีทางเหนือเมือง!”

ฉางอันชะงักไปครู่หนึ่ง รีบโยนเชือกทิ้งแล้วจูงม้าเร็วมาสองตัว สองคนฝ่าลมแรงควบออกจากเมืองไปตลอดทาง บนพื้นราบกว้างทางเหนือเมืองปลูกข้าวสาลีฤดูหนาวไว้ผืนใหญ่ นั่นคือเสบียงข้ามหนาวของชาวภาคเหนือ และเป็นงานใหญ่ที่สุดของการไถนาในฤดูใบไม้ผลิปีนี้