กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 252 เคี่ยวด้วยวิธีชาวบ้าน
ในดงไม้พุ่มบนเขาด้านหลัง เซียวอวิ๋นชวนกำลังโก่งก้นก้มหน้าก้มตาถอนหญ้าไม่หยุด ด้านหลังยังมีคนตามมาอีกกลุ่มใหญ่
เซวียเสี่ยวเป่ากำวัชพืชที่มีขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อยไว้กำหนึ่ง พลิกไปพลิกมาดูอยู่นานสองนาน
“พี่เสี่ยวชวน ท่านไม่ได้จำผิดแน่นะ หญ้ากะโหลกกะลานี่เนี่ยนะจะฆ่าแมลงได้”
เซียวอวิ๋นชวนไม่แม้แต่จะเงยหน้า มือยังคงตวัดเคียวไม่หยุด
“นี่คือใบสตรอว์เบอร์รีป่า ดูไม่สะดุดตา แต่น้ำที่คั้นออกมาเอาชีวิตพวกเพลี้ยได้เลย ฉางอัน เจ้าไปตรงเนินเขารับแดดฝั่งโน้น ขุดหญ้าที่ออกดอกสีขาว ใบเหมือนขนนกมาเยอะๆ หน่อย นั่นคือไพรีทรัม จำไว้นะ ต้องถอนทั้งราก!”
ฉางอันขานรับคำหนึ่ง แล้วพาองครักษ์สองสามคนวิ่งขึ้นเนินเขาไป ไม่นานก็ถอนต้นไพรีทรัมแถบนั้นจนเตียนโล่ง
นอกจากสองอย่างนี้ เซียวอวิ๋นชวนยังใช้ให้เซวียเสี่ยวเป่าวิ่งไปร้านขายของชำในเมือง กวาดก้านยาสูบที่หลงจู๊โยนทิ้งไว้ตรงมุมกำแพงกลับมาจนหมดเกลี้ยง
ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ต้นไม้ใบหญ้ากลิ่นฉุนกึกที่ขนกลับมาตรงหัวคันนาก็ใส่เต็มเข่งใหญ่ไปหลายใบ