เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 244 เก็บเกี่ยวผักเขียวรุ่นแรกของฤดูหนาว
ในโรงเรือนอุ่นของหุบเขาเป้ยเฟิงอุณหภูมิค่อนข้างสูง ข้างนอกลมหนาวพัดกรรโชกแรง แต่ข้างในกลับอบอ้าวเสียจนเหงื่อไหลซึม เสื้อนวมหนาตัวนอกถูกเซียวอวิ๋นชวนถอดออกไปตั้งนานแล้ว เหลือเพียงเสื้อผ้าป่านตัวสั้นแค่ตัวเดียว ในมือเขากำเคียวคมกริบไว้แน่น พอคมเคียวแนบชิดโคนต้นบนดินดำ เขาก็กดข้อมือตัดลงไปทันที
เสียงฉับดังขึ้นเบาๆ ผักกาดขาวต้นโตใบหนาเต่งน้ำก็ขาดออกจากโคนต้นอย่างหมดจด
เซียวอวิ๋นชวนใช้มือเดียวหยิบผักกาดขาวขึ้นมาลองชั่งน้ำหนักดู กะดูแล้วหนักตั้งสามสี่ชั่งได้ เขาโยนผักกาดขาวลงในตะกร้าสานข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหันไปตะโกนบอกฉางอัน
“ใบเสียๆ ชั้นนอกนั่นอย่าทิ้งนะ! พวกรากฝอยด้วย... ใช่ๆ เก็บรวมไว้ให้ข้าให้หมดเลย”
ฉางอันที่ก้มตัวเดินเก็บผักตามหลังมาได้ยินเข้าก็เงยหน้าขึ้นมอง
“คุณชายขอรับ ใบผักพวกนี้... จะเก็บกลับไปให้หมูกินหรือขอรับ”
เซียวอวิ๋นชวนเอาเคียวชี้ไปทางร่องระบายด่างตรงหัวแปลงแล้วพูดขึ้น