เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 240 เว้นทางไว้ให้แกะ
เช้าวันถัดมา บนคันนาดินเค็มด่างทางเหนือเมืองมีคนเบียดกันอยู่กว่ายี่สิบคน
แถวฝั่งตะวันออกเป็นชาวนาเช่า แถวฝั่งตะวันตกเป็นคนเลี้ยงสัตว์ กลางนั้นมีร่องระบายดินเค็มคั่นไว้ สองฝ่ายต่างทำหน้าแข็ง ต่างไม่ยอมทักกันก่อน
เซียวอวิ๋นชวนยืนอยู่ปากคันร่อง เท้าเปื้อนโคลนเปียก ในโคลนยังมีกลิ่นเค็มฝาดลอยขึ้นมา
แผนที่ที่วาดไว้ตั้งแต่เมื่อวานถูกเขากำไว้ในมือ บนกระดาษหยาบหนาๆ มีรอยถ่านเขียนตำแหน่งแปลงนาและทิศทางของร่องน้ำรอบๆ ไว้ครบ
เซวี่ยเสี่ยวเป่าเอาตั่งเล็กๆ มาวางไว้ข้างหลัง ใช้เข่าดันกระดานวาดรูปไว้ นิ้วคีบแท่งถ่าน พร้อมจะลงมือเขียนได้ทุกเมื่อ
เจิ้นเป่ยอ๋องก็มาด้วย
บนที่สูงของคันนา ท่านยืนเท้าไม้เท้าอยู่ท่ามกลางลม ข้างหลังมีองครักษ์ถือดาบคอยคุ้มอยู่สี่คน
เดิมทีพระชายาไม่อยากให้ท่านออกจากจวน แต่ท่านตบโต๊ะแล้วด่าไปคำหนึ่ง