ตอนที่ 238 ชั้นเรียนเล็ก ๆ ของเซียวอวิ๋นชวน

ตอนที่ 238 ชั้นเรียนเล็ก ๆ ของเซียวอวิ๋นชวน

ยังไม่ทันถึงครึ่งวัน ประกาศวิธีตรวจเมล็ดพันธุ์เพิ่งติดออกไป หน้าประตูกำแพงเมืองก็มีคนมาล้อมไว้เป็นกลุ่มใหญ่

บ้างเขย่งปลายเท้าดูรูป บ้างนั่งยอง ๆ บนพื้น แล้วจ้องรูปเมล็ดพันธุ์พวกนั้นที่เซวียเสี่ยวเป่าเขียน พลางหักนิ้วท่องตามไปด้วย

คนที่อุ้มกระสอบเมล็ดพันธุ์ที่ตัวเองเก็บไว้ทำพันธุ์ยิ่งมีมากกว่า พวกเขาพาครอบครัวลูกเด็กเล็กแดง มุ่งหน้ามาทางเพิงหญ้าที่ตั้งขึ้นชั่วคราวหน้าจวนอ๋องกันทั้งนั้น

พอเข้ามาในเพิงตั้งแต่เช้าตรู่ เซียวอวิ๋นชวนก็ไม่ได้นั่งพักเลย

ชามกระเบื้องหยาบหกใบวางเรียงบนโต๊ะยาวตัวกว้าง ข้างในแช่เมล็ดพันธุ์เก่าเก็บต่างชนิดกัน ผิวน้ำที่แช่ค้างมาค่อนคืนมีฟองคราบเหลืองลอยอยู่ชั้นหนึ่ง

มือซ้ายบิเมล็ดข้าวสาลีออก เซียวอวิ๋นชวนก็แผ่เปลือกที่แตกกระจายไว้บนโต๊ะ ชี้ให้พวกตาเฒ่าสองสามคนที่ยืนล้อมอยู่ตรงหน้าดู

“พวกท่านดูสิ ใจกลางต้นอ่อนของข้าวสาลีเม็ดนี้ดำหมดแล้ว ข้างในก็เน่าจนกลวง ฝังลงดินไปยังไงก็ไม่งอกหรอก”

ตาเฒ่าซุนเบิกตากว้าง รีบยื่นหน้าเข้ามาดู

“เมล็ดข้าวสาลีกระสอบนี้ของข้าเพิ่งเก็บไว้แค่สองปีเอง เอาออกมาตากแดดกลับไปกลับมาทุกปี ทำ...ทำไมถึงเสียได้ล่ะ”