กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 216 แปลงหัวไชเท้า
งานทำแนวกั้นลมเปลืองแรงน้อยกว่าขุดคูระบายดินเค็มด่างตั้งเยอะ
ฟ้าเพิ่งจะสาง เซียวอวิ๋นชวนก็เรียกคนออกไปนอกเมืองเพื่อเกี่ยวหญ้าแห้งกับตัดกิ่งพุ่มไม้ กิ่งไม้แห้งกับหญ้าที่เก็บมารวมกันถูกมัดเป็นฟ่อนหญ้าสูงศอกครึ่ง แล้วเอาเชือกป่านมัดแน่นทีละเปลาะ
ผู้เฒ่าซุนกับพวกชาวนาเช่าที่ดินนั่งยองๆ ดูอยู่ตรงหัวแปลงอยู่นานสองนาน ก็ยังดูไม่ออกว่าเขาตั้งใจจะทำอะไร
“ท่านจวิ้นหวังน้อย เอาของพวกนี้ปักลงดินแล้วมันจะช่วยอะไรได้หรือขอรับ”
“บังลมไง”
เซียวอวิ๋นชวนหิ้วฟ่อนหญ้าขึ้นมามัดหนึ่ง เดินไปทางทิศเหนือของคันนา ใช้พลั่วขุดเป็นร่องตื้นๆ แล้วฝังโคนฟ่อนหญ้าลงไป จากนั้นก็เหยียบดินร่วนรอบๆ ให้แน่น
“ภาคเหนือลมพัดมาจากทิศเหนือ ปักฟ่อนหญ้าไว้ทางเหนือจะช่วยกันลมเรี่ยดินได้ ความชื้นในดินจะได้ระเหยช้าลง”
“พอความชื้นระเหยช้า เกลือข้างใต้ก็ไม่ลอยขึ้นมาง่ายๆ”
ผู้เฒ่าซุนเอียงคอดูอยู่นาน ก็ยังอดเดาะลิ้นไม่ได้