กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 214 พื้นดินรกร้างขาวโพลน
ฟ้าเพิ่งจะสาง เสียงชามกระเบื้องกระทบโต๊ะก็ปลุกให้เซียวอวิ๋นชวนตื่นขึ้นมา
พอลุกขึ้นนั่งอย่างสะลึมสะลือ เขาก็รู้สึกว่าเตียงเตาเผาจนร้อนเกินไป เหงื่อเปียกชุ่มไปทั้งแผ่นหลัง
นอกประตูมีเสียงพระชายาดังแว่วเข้ามา แม้จะกั้นด้วยบานไม้แต่ก็ได้ยินชัดเจน
“ตื่นหรือยัง โจ๊กเย็นหมดแล้วนะ ข้าไม่เอาไปอุ่นรอบสองให้เจ้าหรอก”
เซียวอวิ๋นชวนขยี้ตาพลางก้าวลงจากเตียงเตา พอผลักประตูออกไป ก็เห็นพระชายาถือถาดรออยู่ที่ระเบียงทางเดิน
ด้านหลังนางมีสาวใช้สองคน คนหนึ่งถือชาม อีกคนถือกา
“ท่านแม่ ข้าไปกินที่โรงครัวเองก็ได้ขอรับ”
“โรงครัวมีแต่ควันน้ำมัน เสียงเจ้าเพิ่งจะหายดี ไปทำไมกัน นั่งลงตรงนี้เลย แล้วกินโจ๊กไปเงียบ ๆ”
พระชายาวางชามโจ๊กลงบนโต๊ะหิน ก่อนจะล้วงห่อกระดาษไขออกมาจากแขนเสื้อ พอเปิดดูก็เห็นขนมเปี๊ยะไส้เนื้อสองชิ้น