เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 199 โจ๊กใสหนึ่งชาม
เซียวอวิ๋นชวนหมอบอยู่บนเนินดิน สายตาจับจ้องชายร่างกำยำสองคนที่เดินออกมาจากหลังเพิงหญ้าไม่วางตา
พอเดินไปถึงข้างตัวเซวียเสี่ยวเป่า ทั้งสองก็ยืนประกบซ้ายขวา ไหล่ที่กว้างบดบังแสงแดดไปเกินครึ่ง
เซียวอวิ๋นโจวที่มือแตะสายธนูไว้แล้วกำลังจะลุกขึ้น เซียวอวิ๋นชวนก็รีบลดเสียงต่ำ พลางจับข้อมือเขาไว้ให้นิ่งไว้ก่อน
ด้านล่างเนินมีเสียงประชดประชันของคนคุมงานดังขึ้นมา
“ในเมื่อคุณชายน้อยเป็นผู้สูงศักดิ์มาจากเมืองหลวง ผู้น้อยจะกล้าละเลยได้ยังไง มาๆๆ ตักให้แขกผู้สูงศักดิ์สักชาม ตักเอาที่ข้นที่สุดมาเลย!”
ชายร่างใหญ่คนหนึ่งรับชามอ่างใบใหญ่ไปตักจนเต็มเปี่ยม แล้วยื่นไปตรงหน้าเซวียเสี่ยวเป่า
เซวียเสี่ยวเป่ากลอกตาไปรอบหนึ่ง ก่อนจะเบ้ปากพูดขึ้น
“แค่นี้เนี่ยนะ?”
“ในข้าวต้มนี้มีข้าวกี่เม็ด คุณชายอย่างข้ามองแวบเดียวก็จำได้หมด เจ้ากล้าเรียกแบบนี้ว่าข้นหรือ?”