กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 167 แว้งกัด
แสงเทียนในวังตะวันออกขององค์รัชทายาทไหววูบไปมาเบา ๆ
เซียวจิ่งโม่นั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ในมือถือจดหมายลับที่เพิ่งแกะ ไส้เทียนแตกประทุเป็นสะเก็ดไฟ เขาก็ยังไม่แม้แต่จะปรายตามอง
ข้อความในจดหมาย เขาอ่านทวนไปมาสามรอบแล้ว
รายละเอียดที่คนของหนานอ๋องดักปล้นฆ่าขบวนคุมตัวถูกเขียนไว้อย่างละเอียด ทั้งเรื่องคนคุมม้าสถานีที่สองถูกสับเปลี่ยนอย่างไร วางยาในเพิงน้ำชาอย่างไร และตรงกลางรอยตำหนิบนสายคาดเอวสลักคำว่าหนานไว้ชัดเจนอย่างไร ล้วนบันทึกไว้ครบถ้วน
ข้างหลังยังมีข้อความตัดทอนจากคำให้การขององครักษ์ที่ลากเสื้อเปื้อนเลือดขาดวิ่นคลานกลับมาแนบมาด้วย
ท่านอาจารย์ตู้ที่เป็นกุนซือยืนรออยู่ข้าง ๆ สักพัก ในที่สุดก็ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน
“องค์รัชทายาท จดหมายฉบับนี้ พระองค์กะว่าจะถวายฝ่าบาทเมื่อไหร่พ่ะย่ะค่ะ”
เซียวจิ่งโม่พับจดหมายลับเก็บใส่แขนเสื้ออย่างคุ้นมือ
“ไม่ต้องรีบ รออีกหน่อย รอจดหมายลับฉบับที่สองจากเหลียงโจวส่งมาถึงก่อนค่อยว่ากัน”