ตอนที่ 165 เสื้อเปื้อนเลือดครึ่งท่อน

ตอนที่ 165 เสื้อเปื้อนเลือดครึ่งท่อน

ตอนที่องครักษ์ถูกส่งตัวกลับมาถึงเมืองเหลียงโจวก็เหลือลมหายใจรวยรินอยู่รอมร่อ เขานอนอยู่บนเกวียนล่อที่โยกโคลงไปมา เสื้อผ้าทั่วร่างชุ่มโชกไปด้วยเลือดจนกระทั่งลมพัดแห้งเกรอะกรัง แขนข้างหนึ่งห้อยตกลงมานอกขอบเกวียน แกว่งไกวกระแทกกับแผ่นไม้ไปตามจังหวะล้อหมุนทีละนิด

พอหามคนเข้าไปในห้องปีกเรือนข้าง หมอโจวจี้ที่ถูกตามตัวมาตั้งแต่ครึ่งชั่วยามก่อนก็รอท่าอยู่ข้างในแล้ว

เพิ่งจะเปิดเสื้อเปื้อนเลือดออกดูได้เพียงมุมเดียว พอโจวจี้เห็นบาดแผลชัดตาก็ถึงกับสูดปากด้วยความตระหนก

“ข้างหลังโดนฟันสองแผล สีข้างขวาหนึ่งแผล ที่ขาซ้ายยังมีแผลถูกแทงทะลุอีกแผลหนึ่ง”

“เจ็บหนักขนาดนี้ยังอุตส่าห์คลานกลับมาถึงสถานีม้าได้ ช่างดวงแข็งเหลือเกิน”

เซียวจิ่งหนิงที่ยืนอยู่หน้าประตูกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นเปรี๊ยะ

“ยังพอช่วยได้หรือไม่”

มือของโจวจี้ยังคงก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดแผลไม่หยุดโดยไม่หันกลับมามอง

“มีหวังห้าส่วน อีกห้าส่วนที่เหลือ ก็ต้องดูว่าคืนนี้เขาจะทนพิษบาดแผลไหวหรือไม่”