กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 162 ข้าวสาลีฤดูหนาวลงดิน
หลังเกี่ยวโซบะเสร็จได้สามวัน เซียวอวิ๋นชวนก็ต้อนทุกคนลงแปลงนาจนหมด
หัวหน้าหน่วยจ้าวที่แบกจอบเดินอยู่หน้าสุด ชินชากับนิสัยไม่ปล่อยให้พักสักนิดของท่านจวิ้นอ๋องไปนานแล้ว แต่ปากก็ยังบ่นพึมพำไม่หยุด
“จวิ้นอ๋องบ้านอื่นเขาดื่มเหล้า เดินหมาก เดินเล่นในสวน แต่ท่านจวิ้นอ๋องบ้านเรานี่ดีจริง วันๆ เอาแต่นั่งยองๆ ขุดก้อนดินอยู่หัวนา”
“พวกหัวหน้าหน่วยแถวนี้มาถามข้า ว่าจวิ้นอ๋องบ้านพวกเจ้าทั้งวันทำอะไร ข้าก็บอกว่าทำนา”
“เขาถามต่อว่า ทำเสร็จแล้วทำอะไรต่อ ข้าก็บอกว่าพลิกหน้าดิน แล้วปลูกต่อ”
“เขาฟังแล้วตาโตเท่าไข่ห่าน ถามข้าว่า พวกเจ้าทำนาไม่คิดจะพักหายใจกันบ้างรึไง”
เซียวอวิ๋นชวนที่เดินตามหลังก้มลงเก็บเศษหินก้อนหนึ่ง แล้วโยนทิ้งไปนอกคันนาอย่างไม่ใส่ใจ
“ลุงจ้าว ตอนนี้ท่านบ่นเหนื่อย รอให้ต้นกล้าข้าวสาลีฤดูหนาวงอกขึ้นมาก่อนเถอะ ถึงตอนนั้นก็จะรู้เองว่าคุ้มไหม”
“คนเรายังไงก็ต้องมีข้าวกิน”