กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 122 การแย่งชิง
จนเงาของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนโตหายลับไปที่ปลายทางหลวง เซวี่ยเสี่ยวเป่าก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดตาอย่างแรง
เห็นเซวี่ยเสี่ยวเป่าเป็นแบบนี้ เซียวอวิ๋นชวนก็เดินเข้าไปตบไหล่เขา
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้ากลับเมืองหลวงก็เป็นเรื่องดี ที่นี่...ยังไงก็ไม่ค่อยสงบ”
เซวี่ยเสี่ยวเป่าพยักหน้าอย่างแรง สูดหายใจลึกครั้งหนึ่ง แล้วถึงได้หันกลับไปเดินตามเซียวอวิ๋นชวน
ทางฝั่งหลิวซู่โกว เรื่องขุดบ่อก็คืบหน้าไปด้วยดี
พาคนขุดมาหลายวัน ในที่สุดซุ่นอันก็ขุดน้ำขึ้นมาได้ที่บ่อที่ลึกที่สุด
พอมีน้ำ ที่ดินไม่กี่ผืนที่เซียวอวิ๋นชวนหมายตาไว้ก็ปลูกพืชได้แล้ว