กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 96 สายตาประเมินจากเหล่าลูกพี่ลูกน้อง!
เซียวอวิ๋นชวนถูกนางกุมมือไว้ รู้สึกจมูกแสบจี๊ดขึ้นมาบ้าง แต่ท่านยายร้องไห้ขนาดนี้ เขาจะพลอยน้ำตาตกไปด้วยไม่ได้ เลยได้แต่ยิ้มพลางปลอบนาง
“ท่านยาย อย่าร้องเลยขอรับ ข้าก็อยู่สบายดีตรงนี้แล้วไม่ใช่หรือ”
ติ้งกั๋วกงนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ ไม่ได้ส่งเสียงตลอดเวลา สายตาจับจ้องที่เซียวอวิ๋นชวน บนใบหน้ายังเป็นท่าทางเข้มงวดเช่นเดิม แต่ความสงสารและเบาใจก้นบึ้งแววตานั้นปิดไม่อยู่เลยจริง ๆ
เซียวอวิ๋นซีสะกิดแขนเขาอยู่ข้าง ๆ เอ่ยเตือนเสียงเบา “น้องชาย ไปโขกศีรษะให้ท่านตาเถอะ”
เซียวอวิ๋นชวนเดินไปตรงหน้าติ้งกั๋วกง เลิกชายเสื้อขึ้นแล้วคุกเข่าลง โขกศีรษะสามครั้งอย่างถูกธรรมเนียม
“อวิ๋นชวนขอคารวะท่านตาขอรับ”
ติ้งกั๋วกงขานรับคำหนึ่ง ยกมือขึ้นทำท่าประคองกลางอากาศ
“ลุกขึ้นเถอะ”
สั้น ๆ เพียงสามคำ ทว่าปลายเสียงกลับสั่นเทาอยู่บ้าง