เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 59 ผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึง
“ไม่ต้อง ๆ วางน้ำไว้ก็พอ ข้าทำเอง ฉางอัน ซุ่นอัน พวกเจ้าก็อย่ามัวยืนเฉย ไปช่วยกันลากหีบใบใหญ่ใต้ที่นั่งข้าออกมา”
เซียวอวิ๋นชวนนั่งบนเบาะนุ่ม สั่งงานอย่างมั่นอกมั่นใจเต็มที่
ฉางอันกับซุ่นอันก้มลงเปิดช่องลับ ช่วยกันคนละข้าง ไม่นานก็ลากหีบไม้ออกมาได้ พอเปิดฝา ก็เห็นอ่างไม้สามใบวางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ขนาดเท่ากันทุกใบ ขอบมุมขัดไว้เรียบเนียน พอเข้าไปใกล้ยังได้กลิ่นไม้สนไซเปรสอ่อน ๆ ด้วย
นี่คืออ่างแช่เท้าที่เซียวอวิ๋นชวนตั้งใจให้ช่างไม้ในจวนอ๋องทำไว้ก่อนออกเดินทาง
เขาหยิบใบหนึ่งส่งให้เซวียเสี่ยวเป่า แล้วหยิบอีกใบยัดใส่อ้อมแขนเซียวอวิ๋นโจวที่เพิ่งขึ้นรถมา
“มา พี่ใหญ่ เสี่ยวเป่า พวกเราคนละใบ เดินทางกันมาทั้งวัน ก่อนนอนก็ต้องเอาน้ำร้อนแช่เท้าสักหน่อย แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าใช้ชีวิตเป็น”