เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 52 เตรียมตัวก่อนออกเดินทาง
อีกฝ่ายตกใจชัด ๆ รัวถามว่าเขาเป็นคนวงการเดียวกันจากที่ไหน
เซียวอวิ๋นชวนยิ้ม ไม่ตอบอีก ปิดฟอรัมไปเลย
นอกหน้าต่างแสงจันทร์สวยพอดี ส่องกระดาษหน้าต่างขาวโพลน เขากลับไปนอนบนเตียง หนุนแขนไล่ของที่ต้องเอาเข้าเมืองหลวงตั้งแต่ต้นจนจบ
มันฝรั่ง น้ำตาลทราย ยาสมุนไพร ของป่า เตรียมครบแล้ว หนังสัตว์ก็ส่งให้ช่างปักเย็บแล้ว เสื้อคลุมกับสนับเข่าที่ทำออกมาพอให้พวกเขากันหนาวระหว่างทางได้
ยังขาดของขวัญของย่าไทเฮา
จะให้อะไรดี?
พระมารดาเคยพูดถึงว่า ย่าไทเฮากับย่าไทเฟยเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ยังสาว ต่อมาได้เข้าวังด้วยกัน คอยช่วยเหลือกันมาหลายสิบปี น้ำใจไม่ธรรมดา แต่รสนิยมของสองท่านต่างกันสุดขั้ว ย่าไทเฮาชอบฟังงิ้ว ชอบความคึกคัก ที่สุดคือชอบดูเด็กรุ่นหลังมารวมตัวคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ตรงหน้า ส่วนย่าไทเฟยชอบความสงบ ปกติไม่อ่านหนังสือก็ปลูกต้นไม้เลี้ยงดอกไม้
ของย่าไทเฟยไม่ยาก ภาคเหนือมีดอกไม้ต้นไม้ที่เมืองหลวงหาไม่ได้อยู่ไม่น้อย เลือกเมล็ดพันธุ์หายาก ๆ เอาไปให้ น่าจะถูกใจท่าน