ตอนที่ 49 เจ็ดแปดพันจินเลยหรือ?

ตอนที่ 49 เจ็ดแปดพันจินเลยหรือ?

ที่นั่นเป็น “ฐานลับ” ของสองพี่น้อง เป็นบ้านส่วนตัวที่ดูธรรมดาหลังหนึ่งทางใต้ของเมือง ประตูลานบ้านเก่าแล้ว ห่วงเคาะประตูก็ขึ้นสนิม นอกจากพวกเขาแล้ว ไม่มีใครรู้จักที่นี่

พอเข้าห้อง เซียวจิ่งหนิงก็ล้มตัวลงบนตั่งทั้งที่ยังไม่ได้ถอดรองเท้า นอนมองคานหลังคาพลางถอนหายใจ

“เสด็จพี่รัชทายาท ท่านว่าเมื่อไรเสด็จพ่อถึงจะยอมปล่อยข้าไปชายแดนเสียที?”

เซียวจิ่งโม่นั่งลงข้างโต๊ะ เปิดฝากาชาดู ชาเย็นชืดไปหมดแล้ว แต่เขาก็ยังรินให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง “ยังคิดเรื่องนี้อยู่อีกหรือ?”

“มีวันไหนที่ข้าไม่คิดบ้างเล่า?” เซียวจิ่งหนิงพลิกตัว “ข้าอยากไปชายแดน อยากนำทหารไปดูแลพื้นที่สักแห่งเหมือนเสด็จอา อยู่เมืองหลวงจะมีอะไรสนุก? วันนี้คนนี้มาหลอกถาม พรุ่งนี้คนนั้นมายุแยง จะหลบก็หลบไม่พ้น”