เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 32 ยาล้างไขกระดูกที่ได้จากการแลกเปลี่ยน
เซียวอวิ๋นชวนยกสำรับยาตุ๋นมาวางตรงหน้าทั้งสามคน จัดชามให้ทีละใบ แล้วยืนมองตาละห้อยอยู่ข้างๆ
“เสด็จพ่อ พระมารดา พี่ใหญ่ รีบดื่มเถอะพ่ะย่ะค่ะ ในนี้ใส่หวงฉีร้อยปีที่ขุดเจอวันนี้ด้วย ปล่อยให้เย็นแล้วจะไม่อร่อย”
ฟู่จื่อจินหยิบช้อนตักชิมคำหนึ่ง ปลายลิ้นแตะโดนรสยาเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมชื่นใจในน้ำแกง
“รสชาติดีทีเดียว ชวนเอ๋อร์ไปหัดเคี่ยวของแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
เซียวจื้อหย่วนก็ยกชามขึ้นดื่มคำหนึ่งเช่นกัน พลางพยักหน้าพูดว่า “ดีกว่าพ่อครัวในจวนตั้งเยอะ พวกนั้นเคี่ยวอาหารบำรุงทีไร แทบจะเคี่ยวจนทั้งหม้อกลายเป็นกากยาไปหมด”
เซียวอวิ๋นโจวดื่มตามไปสองคำ พลางคีบเนื้อขึ้นมาชิ้นหนึ่ง “น้องเรานี่ซ่อนฝีมือเก่งจริงนะ วันๆ ไม่เห็นเจ้าจะเข้าครัวสักกี่ครั้งเลย”