กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ห้องเรียนโครงการนำร่อง
“ฝันไปเถอะ! ระวังเถอะ วันหลังกองทัพจะไม่เอาแกเข้าไปหรอก!”
หวังชุนฮวาเสียดายต้นกล้าผัก “แกออกมาเดี๋ยวนี้เลย อย่าเหยียบผักฉัน!”
โจวเสี่ยวจวินฉวยโอกาสตอนที่แม่ไม่ทันมอง เปิดประตูรั้วแล้วเผ่นออกไปเป็นควัน
เขาไม่ได้วิ่งไปไกลหรอก วิ่งมาหากู้เสี่ยงกับกู้เนี่ยน “พวกเธอรู้ไหมว่าฉันน่าสงสารแค่ไหน แม่ฉันเกือบตีฉันตายเลย”
กู้เสี่ยงชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง “นายก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่?”
กู้เนี่ยนว่า “น้าหวังน่ะเสียงฟ้าร้องก็ดัง ฝนตกปรอย”
“แม่ฉันน่ะเสียงฟ้าร้องก็ดัง ฝนก็ตกหนักจริง ๆ”
โจวเสี่ยวจวินรู้สึกว่าตัวเองต้องการคำปลอบใจ ถ้าใครให้ลูกอมสักเม็ดกินก็จะยิ่งดี